Verhalen van verontruste Noordwijkers

Na dertig jaar hard werken in haar hotel De Branding kwam Lenie Scholten-Droog stevig in aanvaring met de gemeente Noordwijk toen er bijna tien jaar geleden nieuwbouwplannen werden bedacht voor de Rembrandtweg. De Branding moest daarvoor wijken. Volgens de geboren Noordwijkse is er geen eerlijk spel gespeeld door de toenmalige burgemeester Groen, projectontwikkelaar Van der Wiel en de gemeente(raad). ‘Ze dachten het hotel even eenvoudig van me af te pakken. Dat is ze niet gelukt. Maar de affaire heeft me veel geld en ergernis gekost en ging ten koste van mijn gezondheid.’

Transparant Noordwijk

Het verhaal van Lenie Scholten-Droog is te lang om hier tot in detail te beschrijven. Wat bij haar blijft hangen is een meer dan bittere nasmaak. Twee maanden geleden heeft ze een zakelijke overeenkomst gesloten met de gemeente, maar de wonden zijn nog vers. ‘Ik ben een geboren en getogen Noordwijkse. Heb mijn hele leven hard gewerkt en alle rekeningen betaald. Aan het einde van de rit is er dan ineens een gemeente Noordwijk die je langdurig dwarsboomt met twee advocaten die samen 700 euro per uur kosten. Betaald van gemeenschapsgeld. De mensen moesten eens weten hoe de gemeente omgaat met hun centen.’

Na een jarenlange strijd pleit Lenie Scholten-Droog voor een transparant Noordwijk. De onderneemster is zelf niet politiek actief, maar bezoekt wel regelmatig raadsvergaderingen. ‘Als ik dan die mensen van Puur naar mij zie kijken, dan denk ik: hoe is het mogelijk. Jullie zitten hier dankzij de inwoners van Noordwijk. Iets meer vriendelijkheid zou wel gepast zijn

Juridisch conflict

Paardenstaleigenaar Peter van der Holst heeft een slepend juridisch conflict moeten uitvechten om de strijd van David tegen Goliath succesvol af te sluiten. Hij kwam hard in aanvaring met de gemeente Noordwijk over de onroerende goederen op zijn terrein aan het Dompad. Eerder dit jaar bepaalde de Raad van State dat de 50 jaar oude paardenwei met opstallen grotendeels mag blijven staan. De gemeente legde Peter van der Holst diverse dwangsommen op omdat hij weigerde een paardenstal en longeerbak weg te halen. De Raad van State bepaalde dat de gedoogsituatie te lang heeft geduurd om zaken terug te draaien.

‘Deze affaire heeft me enorm veel pijn gedaan’, zegt Van der Holst, in zijn arbeidzame leven aannemer in Wassenaar. ‘Ik heb sinds 1973 met enorm veel plezier in Noordwijk gewoond en kon daar samen met mijn vrouw en zoon onze grote hobby met de paarden uitoefenen. Maar de laatste jaren was het echt niet leuk meer. Het was zelfs zo erg dat ik op een gegeven moment de boodschappen in Katwijk ging doen, omdat iedereen steeds over de paardenstal begon.’

‘Ik heb tal van hoorzittingen en rechtszaken achter de rug. In de zomer heeft de Raad van State ons in het gelijk gesteld, maar voordat je zover bent, heeft het je vele duizenden euro’s gekost. Die je zelf moet betalen. De gemeente heeft een deel van mijn oude dag verziekt. Ik ben er helemaal klaar mee.’

De affaire Schapedel 11.

Twee wethouders van Puur Noordwijk (wethouder G. van Duin en wethouder H. Bakker) zijn direct verantwoordelijk voor de meer dan opmerkelijke gang van zaken bij het toekennen en situeren van stukken gemeenteplantsoen, op grond van verjaring door bezit, aan de (ex)voorzitter van D66, de heer N.H.A. van der List, de persoonlijke vriend van wethouder Bakker. Bij protesten daartegen hebben zich zoveel incidenten voorgedaan, dat het meer dan aannemelijk lijkt dat men alle middelen uit de kast haalt om te trachten daarmee te verhullen dat deze (ex)voorzitter van D66 onrechtmatig en partijdig werd bevoordeeld. B&W heeft hem grond cadeau gedaan waar anderen voor moeten betalen. Gelet op het “ons kent ons” karakter van deze zaak, valt niet uit te sluiten dat hier sprake is van vriendjespolitiek en daarmee de integriteit wordt geschonden. De in deze zaak aangeleverde verklaringsbewijzen zijn verre van voldoende en/of sluiten de in deze affaire geclaimde verjaring door bezit zelfs uit. Naar mijn mening wijst alles er op dat in deze casus B&W in strijd met de wet heeft gehandeld en probeert dat nu af te doen met (citaat): “Welke eisen de gemeente stelt aan het aangeleverde bewijs lag toen nog niet in het beleid vast.”

Doet deze uitleg dan niet sterk denken aan ambtelijke willekeur?
Immers, het Burgerlijk Wetboek en bestaande jurisprudentie is daar heel duidelijk in en de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten), waar Noordwijk à €35000/jaar (N.B.) lid van is, heeft zelfs een speciale brochure met uitleg over het onderwerp verjaring door bezit. Verantwoordelijk wethouder G. van Duin had, juist in dit speciale geval, daar toen dus kennelijk geen boodschap aan. Is de Gemeente Noordwijk dan niet verplicht om dit soort typisch juridische zaken te toetsen aan het Burgerlijk Wetboek? Waarvoor heeft het dan juristen in dienst? Zijn die alleen in dienst om klagers te traineren c.q. te frustreren, in de hoop dat ze dan zullen afhaken?
Al de mensen die nu betaald hebben voor hun snippergroen of hun claim op verjaring zagen afgewezen mogen zich nu bekocht en/of ongelijk behandeld voelen.

Hieronder volgt een korte opsomming van het verwijtbare gedrag van de ambtenaren en college van B&W.
De Schapedel affaire behelst: Het ontduiken van wetgeving en bestaande jurisprudentie; de ongelijke behandeling van burgers bij de aankoop van snippergroen; de ongelijke behandeling bij het mogen aanbrengen van een poort; het accepteren van leugens en verkopen van leugens; het stellen van een ongelofelijk absurde dwangsom (ongelimiteerd €1000/dag) in de koopakten; het georkestreerd traineren en minachten van klokkenluiders; het zonder overleg eenzijdig, daarmee schade toebrengend bij de buren, wijzigen van eerder door de gemeente zelf toegewezen en uitgezette erfgrenzen; het saboteren van publicatietekst; het lekken van vertrouwelijke informatie; het laten verdwijnen van documenten; het schenden van de privacy; het scheppen van valse verwachtingen; verwijtbare onzorgvuldigheid; en let op! Een burgemeester die wel riep in deze affaire een onderzoek te willen, maar vervolgens niet deed, ook de Gemeenteraad voorhield de rechter er buiten te willen houden en er tevens totaal geen blijk van heeft gegeven de bedreiging van een alom gerespecteerd gemeenteraadslid aan te melden.

Toont deze burgemeester hier gebrek aan integriteitsbesef?
De huidige gemeentesecretaris noemde de gang van zaken zelfs “onverkwikkelijk”. Het is allemaal teveel om in een A4-tje volledig toe te lichten, maar geïnteresseerden verwijs ik met liefde naar al mijn correspondentie met B&W en/of de Gemeenteraad en eveneens naar die van de andere klokkenluiders, bewoners van het Schapedel.
Dient u rustig een WOB-verzoek in bij de gemeente en vraag daarin naar deze e-mails, brieven, de bijlagen en antwoorden, dan kunt u zichzelf ook een oordeel vormen (let daarbij wel op de kwaliteit en kleur van de geleverde kopieën, want daar wil men nog wel eens de hand mee lichten). Maak kenbaar dat u simultaan bij de Rijksrecherche informatie inwint, dan heeft u de gevraagde documenten bijna dezelfde dag. Het zal u dan waarschijnlijk duidelijk worden, men stelt in Noordwijk burgerparticipatie niet echt op prijs.

Schade op bordje burgers
De schade voor de gemeente in deze casus is direct €8400 en dit wordt mogelijk een veelvoud daarvan, omdat noodgedwongen t.z.t. een gemeenteriool, die nu nog in het hier kadastraal toegekende gebied ligt, moet worden omgelegd. Deze schade komt nu op het bordje van de burgers en kan, op grond van een uitspraak van de Hoge Raad, op Van der List worden verhaald. Vooralsnog blijkt niet dat B&W dit van plan is en deze zaak verjaart op 30-12-2018. Inmiddels is door mij de Rijksrecherche benaderd en werd alvast bij justitie aangifte gedaan voor vermeende valsheid in geschrifte. Ook zal er nog een klacht bij de Ombudsman volgen.

Voor zowel bij ODWH (die kwam zijn belofte niet na) als bij de Commissie klaagschriften (behandelde selectief niet alle klachten en schond zelfs mijn privacy), moet men zich in de aanhef wenden tot het College van B&W. Het lijkt een juridisch onderkend probleem:
Zoals macht corrumpeert, geldt wie betaalt, bepaalt! (A. Brenninkmeijer, Nederlands Juristenblad 2008/37).

Jacques van der Ploeg

Neem contact op met Noordwijk Transparant

Het laatste nieuws

Deel deze pagina op uw social media en verspreid het tegengeluid!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Scroll naar top